Ma,

Mijn ma
Gekozen, verkozen
Ik was uitverkoren
Geborgen in jouw armen
had ik eindelijk een thuis
Niet langer verloren

Een zachte kracht
in mijn leven
Dichtbij en veraf
Ik zal je missen
Jouw liefde, jouw humor,
jouw lach

- Pablo

Langzaam verdween je
Steeds meer en meer
Echt weg zal je nooit zijn
In de spiegel zie ik je weer

Een moedige beslissing
Jouw leven, jouw wil
Ga nu maar
Het is goed geweest
Alles wordt nu even stil

Sonja danste door het leven.

Sonja wilde niet dat ziekte het van haar overnam,
haar van ons wegduwt; haar kern vernielt.

Daarom vierden we als familie het leven van Sonja.
Samen. In de warmte van ons nestje.
We dronken nog een laatste keer bubbels met elkaar.

Sonja
Met Mil
Rik, Tinneke, Sara en Julie
Pablo, Lisa en Ana

Vrijdag 16 januari nam Sonja afscheid van ons.
Haar beslissing. Zacht en trots. Hand in hand.
“Ik heb een heel goed leven gehad”.
Daar hoort een liefdevol einde bij.

- Mil

Dag Ma
Ik mis je
Al een tijdje

Ik draag je mee, over de drempel van het leven
In onze aandacht voor woorden
Voor wat we ertussen laten vallen

In ons aanvoelen van humor
Van hoe moedig mildheid is
Hoe lief scherpte

In onze keuzes
Al zijn onze woorden bijna op

Kzingoegeere
Dag Ma

- Rik